Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου, 2021

To «χτυπητό αυγό» της γιαγιάς – θυμάσαι τότε;

Χάραμα ερχόταν η κυρία Ειρήνη στο σπίτι μας, με μια πετσέτα κουζίνας και μέσα το πεσκέσι. Στο νησί, διακοπές με τη γιαγιά, οι γονείς μου Αθήνα να δουλεύουν, κι εγώ αφημένη στα δυο της χέρια. Τα πιο άξια χέρια που έφτιαχναν ζυμωτά ψωμιά, πίτες, γεμιστά, μπριάμ και που όταν πλέκονταν γύρω μου έδιναν τις πιο μυρωδάτες αγκαλιές. Αγκαλιές που μύριζαν βανίλια, αγιόκλημα και ξεχείλιζαν αγάπη…

Ερχόταν η Κυρία Ειρήνη λοιπόν, κρατώντας την πετσέτα και ήξερα ότι κάτι καλό υπήρχε μέσα εκεί κρυμμένο. Σηκωνόμουν από το κρεβάτι με τις τσίμπλες στα μάτια, ένα φανελάκι και ένα βρακί και ξυπόλυτη έτρεχα καταπάνω της να δω τι είχε φέρει σήμερα. Μέσα στην πετσέτα, ήταν 4-5 αυγά που έκαιγαν, γεμάτα πούπουλα. «Από τον πωπό της κότας» μου έλεγε η κυρία Ειρήνη. Δώστα στη γιαγιά σου να σου κάνει κανένα χτυπητό.

Τα έπαιρνα απαλά στα χέρια μου, με περίσσεια τρυφερότητα, σαν να ήταν κοτοπουλάκια, και τα έβαζα με προσοχή σε ένα μπολ στον πάγκο της κουζίνας. «Γιαγιά, γιαγιάαααα» φώναζα χοροπηδώντας, «έλα η Κυρία Ειρήνη μας έφερε αυγά. Έλα να μου κάνεις χτυπητό«.

Η γιαγιά κατεύθανε από το φούρνο, που πάντα κάτι έψηνε, σκούπιζε τα χέρια της στην ποδιά της άλλοτε από τα ζυμάρια, άλλοτε από τα αλεύρια και άλλοτε από τα σπανάκια και έλεγε «πάλι χτυπητό;, θα με σκοτώσει η μάνα σου που σου δίνω ζάχαρες».

«Δεν θα της το πούμε γιαγιά» της έλεγα. «Έλα, έλα, σε παρακαλώ, κάνε μου ένα χτυπητό».

«Φέρε μου ένα κουπάκι» έλεγε εκείνη και εγώ ανέβαινα σε μια καρέκλα, άνοιγα το ντουλάπι του τζαμένιου μπουφέ και διάλεγα το αγαπημένο μου «κουπάκι», ένα φλυτζάνι του καφέ δηλαδή, που είχε πάνω κάτι λουλουδάκια με μια τεράστια πεταλούδα. «Πρόσεχε εκεί με την καρέκλα» έλεγε εκείνη και έπαιρνε το φλυτζάνι.

Με τα δυο της χέρια έσπαγε δύο αυγά και έριχνε μέσα τους κρόκους. Τους κοίταζα όπως ήταν δίπλα δίπλα στον πάτο του φλυτζανιού, και έμοιαζαν σαν πλανήτης με δύο ήλιους, σαν δύο ηλιοβασιλέματα, το ένα πιο λαμπρό από το άλλο. Η γιαγιά έπιανε τη ζάχαρη, και την έριχνε με τα χέρια λες και ράντιζε, λες και ήταν αλάτι και μετά έπαιρνε το κουταλάκι του γλυκού. «Γιαγιά και κακάο θέλω’, έλεγα εγώ και έτσι βάζαμε και κακάο. Μετά άρχιζε να χτυπάει δυνατά τους κρόκους με τη ζάχαρη και το κακάο, ενώ εγώ περίμενα με αδημονία να δοκιμάσω. Του κουτάλι ανακάτευε με δύναμη το μείγμα που σιγά σιγά άρχιζε να υποτάσσεται, να «λιώνει» να γίνεται από πορτοκαλί, κατακίτρινο, ενώ μέσα του λαμπίριζαν σαν μικρά μικρά γυαλάκια, οι διάφανοι κόκκοι της ζάχαρης

Σε δυο λεπτά το μαγικό «υγρό» ήταν έτοιμο. «Φάτο σιγά σιγά» μου έλεγε η γιαγιά, με την ησυχία σου, μην μου πάθεις και τίποτα. Έπαιρνα το φλυτζανάκι και πήγαινα και καθόμουν στα σκαλάκια, κάτω από την κληματαριά. Όπως οι σκύλοι που παίρνουν τον μεζέ από το χέρι και πάνε να τον φάνε σε μια μεριά με την ησυχία τους, έτσι κι εγώ, το έπαιρνα και πήγαινα παράμερα να το απολαύσω, να μην με διακόψει κανείς από εκείνη την ιεροτελεστία.

Δεν ξέρω γιατί μου άρεσε τόσο. Ήταν εκείνη η γλύκα της ζάχαρης, τα ολόφρεσκα αυγά, το χέρι της γιαγιάς, το καλοκαίρι, η αυλή, η αδημονία μιας καινούριας μέρας στο χωριό… Το χτυπητό αυγό ήταν από εκείνες τις γεύσεις που δεν ξέρεις αν τελικά ήταν τόσο μοναδικές από μόνες τους, ή αν τις έκανε έτσι ο χρόνος.

Γιατί και τώρα θα μπορούσα να κάνω ένα «χτυπητό». Τι είναι; Πέντε λεπτά υπόθεση. Όμως ξέρω ότι δεν θα είναι το ίδιο. Θα του λείπουν όλα τα άλλα συστατικά που το έκαναν σπουδαίο. Η αύρα του νησιού, η αγάπη της γιαγιάς που πολλαπλασιαζόταν, το «κουπάκι», η κληματαριά, τα σκαλάκια και κυρίως η παιδική μου ψυχή που τα περνούσε όλα από το φίλτρο της αθωότητας, γι’ αυτό και τα έκανε να φαίνονται μαγικά.

Γράφει η Αποστολία Καζάζη

πηγη

Σχολιάστε

Please enter your comment!
Please enter your name here

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Οι «Δεινόσαυροι της Ανταρκτικής» στο Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Οι «Δεινόσαυροι της Ανταρκτικής» Κατακλύζουν το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου!   Αθήνα, 29.09.2021 Ποιες ήταν οι συνθήκες στην Παγωμένη Ανταρκτική όταν πάνω της...

«Μια όμορφη μέρα» στο σχολείο» Πρεμιέρα Cinedoc

«Μια όμορφη μέρα» στο σχολείο» Μπορούν τα σχολεία να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας «διαφορετικής» μελλοντικής κοινωνίας; Η ταινία εστιάζει σε δύο πρωτοποριακά εγχειρήματα για την...

Μπες στα παπούτσια μου από τη θεατρική ομάδα ΟΝΕΙΡΟΔΡΑΜΑ

  Μπες στα παπούτσια μου Ταυτίσου με τη διαφορετικότητα αυτοσχεδιάζοντας   από τη θεατρική ομάδα ΟΝΕΙΡΟΔΡΑΜΑ Ένα εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα, μια πολυσύνθετη παράσταση-εργαστήριο για την ενσυναίσθηση στο ΧΩΡΟ...

Μαμά – νταής: Χτύπησε 11χρονο επειδή υποψιαζόταν ότι έκανε bullying στο παιδί της

Ότι οι μαμάδες μπορεί να γίνουν υπερπροστατευτικές σε ένα βαθμό είναι κατανοητό, στην περίπτωση όμως της Nannatt Waldrop από τις ΗΠΑ η κατάσταση ξέφυγε....

Ομάδα Artika. Θεατρική περίοδος 2021-2022

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2021-2022 Τα θέατρα ανοίγουν ξανά τις πόρτες τους και είναι μεγάλη χαρά για την ομάδα μας που θα έχουμε την ευκαιρία να σας...

Προστατευτικά κάγκελα για το μπαλκόνι

Ένα θέμα που απασχολεί κυρίως τους γονείς με μικρά παιδιά, απασχόλησε πρόσφατα και εμένα που τα παιδιά μου είναι 11 και 14 ετών. Προστατευτικά κάγκελα...

Οι μόνες μαμάδες μεγαλώνουν παιδιά-θαύματα σύμφωνα με έρευνα

Οι μόνες μαμάδες μεγαλώνουν παιδιά-θαύματα σύμφωνα με έρευνα Η κάθε οικογένεια έχει το δικό της «σχήμα» και «μέγεθος» και αξίζει το σεβασμό όλων, ωστόσο η...

«O Ραφτάκος των λέξεων» σε υπαίθριους χώρους για λίγες ακόμα παραστάσεις

«O Ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου, η sold out παράσταση της θεατρικής ομάδας ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΤΟΣ συνεχίζει σε υπαίθριους χώρους για λίγες ακόμαπαραστάσεις τον Σεπτέμβριο! 6/9 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ (ΧΑΛΑΝΔΡΙ)...

Όλα τα must-haves για το σχολείο, στο ATHENS METRO MALL!

Back to School! Όλα τα must-haves για το σχολείο, τη σχολή και το γραφείο είναι στο  ATHENS METRO MALL! Αθήνα, Αύγουστος 2021 – Πριν χτυπήσει...

Γνωστό ζευγάρι ανακοίνωσε ότι θα αποκτήσει το 5ο του παιδί!

H οικογένεια του ζευγαριού θα μεγαλώσει και άλλο! Το πέμπτο του παιδάκι πρόκειται να υποδεχθεί σύντομα γνωστό ζευγάρι. Ω, ναι! Καλά διαβάσατε. το 5ο!...