Τρίτη, 20 Οκτωβρίου, 2020

Όσο ζόρια κι αν περάσεις σαν μάνα, όταν κοιτάς πίσω θα λες: άξιζε τον κόπο

5935c60aaed75

Άκουσα μια μαμά στο πάρκο να λέει στο (4χρονο) παιδάκι της, «Μα τι θέλεις πια; Τι θέλεις επιτέλους;» με απόγνωση και απελπισία. Το 4χρονο γκρίνιαζε, ζητούσε κάθε τόσο κι από κάτι, την ενοχλούσε, δεν την άφηνε να κάνει ένα τσιγάρο ή να μιλήσει στο τηλέφωνο. Φώναζε «Αγκαλιά!» με…

δυνατή φωνή και η μαμά κουνούσε το κεφάλι της βαριεστημένη, ξεθεωμένη, ωχ πια.

Μου ήρθε να την αρπάξω από το μαλλί και να της πω «Πάρτο αγκαλιά επιτέλους!» αλλά υπάρχει ένα όριο στην επικοινωνία του πάρκου και το ξέρω. Όπως ξέρω πόσο κουρασμένη, ξεπατωμένη και χωρίς ενέργεια ένοιωθε σίγουρα, πόσο στραβά θα της έκατσαν όλα και πόσο ήθελε να κοιμηθεί σαν άνθρωπος μια νύχτα να συνέλθει. Έτσι είναι η μαμαδοσύνη σε αυτά τα στάδια, εξαντλητική. Ίσως και σε όλα τα στάδια…

Πήγα να καθίσω παραπέρα για να μην βλέπω/ακούω το «γκρινιάρικο» παιδάκι… το οποίο δεν ήταν γκρινιάρικο το έρμο, μια αγκαλιά ήθελε. Τώρα που τα παιδιά μου μεγάλωσαν και δεν θέλουν πια μια αγκαλιά, τουλάχιστον όχι με τόση συχνότητα, το σκέφτομαι με νοσταλγία αυτό το στάδιο της σχέσης μαμάς-παιδιού: μη-λεκτικό, μη-λογικό, χωρίς επεξηγήσεις, το παιδάκι σου που έρχεται λάου λάου, κάθεται στο γόνατό σου και παρηγοριέται για όλα τα στραβά του κόσμου. Εσύ εκείνη την ώρα κλείνεις δουλειές στο τηλέφωνο, ακούς τον πόνο της κολλητής σου, πουλάς και αγοράζεις – ή πίνεις καφέ με ένα τσιγάρο στο χέρι. Δεν πολύ-έχεις όρεξη για αγκαλιές. Αλλά, μαμά είσαι, το βολεύεις κάπως το παιδάκι σου. Που ή σου φωνάζει «Μαμά, κλείσε το τηλέφωνο!» ή απλώς λουφάζει και περιμένει να τελειώσεις…

Για να κάνεις, τι; Δεν υπάρχει απαραίτητα δεύτερη πράξη, η αγκαλιά είναι η αρχή και το τέλος, μπορεί να καθίσει στα γόνατά σου 2-3 λεπτά και μετά να πάει για παιχνίδι. Αν πιάνεσαι, δυσκολεύεσαι επειδή το παιδί είναι βαρύ πχ, του δείχνεις κάτι, με την γνωστή μέθοδο απόσπασης προσοχής («κοίτα, μια πεταλούδα!») και το παιδάκι παίρνει δρόμο κυνηγώντας την πεταλούδα.

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα να γυρνούσα πίσω την ταινία και να μην έδειχνα την πεταλούδα. Να κρατούσε η στιγμή της αγκαλιάς λίγο παραπάνω… αν και, όσο και να κρατήσει, ποτέ δεν είναι αρκετή…

Κάποτε ο μεγάλος γιός μου έκανε εγχείρηση κι έβγαλε τα κρεατάκια του – θα πρέπει να ήταν τρισήμισυ χρονών. Όταν συνήλθε από την νάρκωση έκλαιγε και χτυπιόταν (όπως όλα τα μικρά μετά από νάρκωση) και φώναζε «Να πάω (σ)πίτι μου, να πάω (σ)πίτι μου!» Η νοσοκόμα μου είχε πει να αφήσω το παιδί στο κρεβατάκι μέχρι να συνέλθει αλλά ήταν αδύνατον, το πήρα αγκαλιά και το έσφιξα, του χάιδεψα τα μαλλάκια, το φίλησα… δεν είχε κάπου να καθίσω κι ύστερα από λίγο σαβουρώθηκα στο πάτωμα με το παιδί στην αγκαλιά. Ο μικρός ξανακοιμήθηκε, με τη μαστούρα που σε πιάνει μετά από νάρκωση. Κάποια στιγμή άνοιξε τα ματάκια του, με κοίταξε, χαμογέλασε κουρασμένος και είπε, «Μαμά είμαι πίτι μου τώλα».

Μου έμεινε αυτό το στοπ-καρέ: σε μια «αίθουσα ανάνηψης» δημόσιου νοσοκομείου, με 4-5 παιδάκια να χτυπιούνται στα διπλανά κρεβάτια, με απελπισμένες μαμάδες, με φασαρία, βαβούρα, αναστάτωση παντού… ο μικρός είχε λουφάξει στην αγκαλιά μου και τελικά, για φαντάσου, αυτό θεωρούσε «(σ)πίτι του», την αγκαλιά της μαμάς του… Είναι από τις σκηνές που σε κάνουν να αισθάνεσαι τέεεεελεια που είσαι μαμά, σα να σου λέει μια φωνή μέσα σου «Καλά, ε; το πόσο αξίζει τον κόπο, δεν υπάρχει!» κι εσύ να απαντάς στη φωνή «Πόσο χαίρομαι που το καταλάβαμε εγκαίρως, αν κι έπρεπε να το είχαμε καταλάβει ακόμα νωρίτερα».

Μα γι αυτό το γράφω εδώ, να το δει, να το συνειδητοποιήσει η μαμά που δεν έπαιρνε αγκαλιά το παιδάκι της στο πάρκο, και την επόμενη φορά να πετάξει το τσιγάρο, να σκύψει, να πάρει αγκαλιά το παιδί της και να πάνε όλα πρίμα. Γιατί θα πάνε – αν όχι όλα, τουλάχιστον όσα περισσότερα γίνεται…

Για να μην παρεξηγηθώ: δούλευα πάντα, μαμά-ξε-μαμά, δεν λέω «οι μαμάδες στην κουζίνα» και τέτοιες ντεμόντες, για όνομα. Οι μαμάδες θα δουλεύουν, όσο βρίσκουν δουλειές και παρόλο που δεν τις βοηθάει καθόλου το Σύστημα, ούτε καν οι μπαμπάδες. Σε 50 χρόνια από τώρα δεν θα θεωρείται υποχρεωτικά ευθύνη της μαμάς το ποιος παίρνει το παιδί από το σχολείο, ελπίζω ότι θα έχουν αλλάξει οι υποδομές και οι μπαμπάδες, δεν θα έχει μόνον η μαμά το μπαλάκι. Θα είναι πιο δίκαια τα πράγματα για τις μαμάδες, που σήμερα είμαστε οι φτυσμένες της ελληνικής κοινωνίας.

Αλλά η μαμά θα είναι πάντα Το Σπίτι για το παιδί της. Το οποίο παιδί δεν νοιάζεται για τις κουρτίνες και την καθαριότητα, για το συμμάζεμα και την διακόσμηση. Νοιάζεται μόνο για το σπίτι του, κι αυτό είναι – για κάμποσα χρόνια, που όμως φαίνονται όντως σαν μια μέρα όταν κοιτάς προς τα πίσω – το σπίτι του είναι η μαμά του…

Πηγή

Σχολιάστε

Please enter your comment!
Please enter your name here

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Κλειστά σχολεία αύριο: Αυτά δεν θα λειτουργήσουν την Τρίτη

Μακραίνει η λίστα με τα κλειστά σχολεία και τις σχολικές μονάδες που έχουν αναστείλει τη λειτουργία τμημάτων και τάξεων, λόγω κορονοϊού. Συνεχώς επικαιροποιείται η λίστα με τα κλειστά...

Κεραμέως: Όσοι συμμετέχουν στις καταλήψεις θα παίρνουν απουσία στην τηλεκπαίδευση

Με τηλεκπαίδευση, μάθημα τα Σάββατα και περικοπή περιπάτων «απαντά» το υπουργείο Παιδείας στις καταλήψεις στα σχολεία για την αναπλήρωση των διδακτικών ωρών που χάνονται. Από σήμερα Πέμπτη, υποχρεωτική είναι η εξ’ αποστάσεως τηλεκπαίδευση για τους μαθητές των...

Σεισμός τώρα στην Κρήτη

Σεισμός τώρα στην Κρήτη Αισθητή έγινε σεισμική δόνηση στην Κρήτη. Το μέγεθος του σεισμού ήταν 4.2 ρίχτερ. Έγινε ιδιαίτερα αισθητός σε Ηράκλειο, Άγιο Νικόλαο, Σητεία. Η σεισμική...

Στις 8:15 το πρώτο κουδούνι στα σχολεία τη Δευτέρα 14/9 και μετά αγιασμός . Οδηγίες του υπουργείου Παιδείας

Στις 8:15 καλούνται να προσέλθουν στα σχολεία τους οι μαθητές και οι μαθήτριες όλων των τάξεων όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, προκειμένου να χτυπήσει το πρώτο κουδούνι...

Ελάτε να παίξουμε με τη θεατρική ομάδα Μικρός Νότος στο Modus Vivendi by Krateros Katsoulis

Ελάτε να παίξουμε με τη θεατρική ομάδα Μικρός Νότος στον Πολυχώρο Modus Vivendi by Krateros Katsoulis στα Βριλήσσια. Ελάτε να παίξουμε!   Η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος παρουσιάζει με...

Ρεκόρ κρουσμάτων! 372 κρούσματα μέσα σε 24 ώρες στην Ελλάδα

Είναι τα περισσότερα από την έναρξη της πανδημίας στη χώρα μας - Τι μεταδόθηκε από το Open Tv, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της Πέμπτης 372 κρούσματα κορονοϊού πρόκειται...

Συγκέντρωση από γονείς μαθητών κατά της μάσκας στα σχολεία σε Σύνταγμα & Θεσσαλονίκη

Σύνταγμα: Συγκέντρωση από γονείς μαθητών κατά της μάσκας στα σχολεία Οι γονείς ζητούν να αρθεί το μέτρο της υποχρεωτικής χρήσης τους στα σχολεία – Οι...

Κικίλιας: Αποκάλυψε το φύλο του μωρού

Μετά την χαρμόσυνη είδηση που έγινε γνωστή το Σάββατο Σε πελάγη ευτυχίας πλέουν ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας και η σύζυγος του, Τζένη Μπαλατσινού,...

«Με παράτησε επειδή έμεινα έγκυος». Όλοι είναι εναντίον μου

Η ανύπαντρη μητέρα αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα θέμα ταμπού, αφού πολλοί άνθρωποι, κυρίως μεγάλης ηλικίας, αρνούνται να δεχτούν πως μία γυναίκα μπορεί να...

Back to school κατασκευή! DIY Σχολική τσάντα (βίντεο)

Back to school -Εύκολη κατασκευή τσάντα σχολική Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά! Το κουδούνι θα χτυπήσει ξανά, το σχολείο θα γεμίσει  με παιδικά χαμόγελα! Μέσα από τα...