«Δεν είμαι η τέλεια μαμά για τα παιδιά μου!»

0

 

Η Megan Woolsey, μητέρα τεσσάρων παιδιών, εξηγεί γιατί δεν είναι, και γιατί δεν μπορεί να είναι η τέλεια μητέρα. Όσο σκληρά και αν προσπαθεί, αισθάνεται ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να «φτάσει» όλες εκείνες τις μαμάδες που έχουν πάντα το χαμόγελο στα χείλη, που μπορούν να πάνε μία βόλτα με τα παιδιά τους, χωρίς να έχουν το άγχος ότι θα τους δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα. Όσο σίγουρη, όμως, και αν είναι για το ότι δεν μπορεί να γίνει η τέλεια μητέρα, τόσο σίγουρη είναι και για την απέραντη αγάπη που έχει στα παιδιά της. Και, όπως αποδεικνύεται, αυτό είναι το σημαντικότερο!

«Κάθε μέρα που ξυπνάω, λέω στον εαυτό μου:

Σήμερα θα είμαι η τέλεια μαμά! Σήμερα θα κάνω τα πάντα σωστά και όλοι θα είναι ευτυχισμένοι.

Τελικά, όμως, κάνω πολλά μικρά αλλά και μεγάλα λάθη μέσα στην μέρα. Πολλές φορές πηγαίνω για ύπνο και μετανιώνω για πολλά- εύχομαι μάλιστα να γύριζα τον χρόνο πίσω και πολλά να τα είχα κάνει διαφορετικά. Άλλη μία μέρα έφτασε στο τέλος της και δεν κατάφερα να γίνω η μητέρα που θα ήθελα να είμαι.

Η αλήθεια είναι ότι η μητρότητα δεν είναι όπως την ονειρευόμουν. Μπορεί ν’ ακούγεται κλισέ, αλλά το να είσαι μαμά είναι όντως η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο. Κάποιες φορές απογοητεύομαι πολύ. Κάποιες φορές, αντί να προσπαθώ να είμαι το σωστό παράδειγμα για τα παιδιά μου, καταλήγω να γίνομαι ο διαιτητής τους και να προσπαθώ απλώς να σταματάω τους καβγάδες τους για να μην ακούω πια άλλες φωνές.

Ως γονείς, υποτίθεται ότι προετοιμάζουμε τα παιδιά μας για την στιγμή που θα έρθει να ανεξαρτητοποιηθούν και να φροντίζουν πλέον μόνα τους τον εαυτό τους. Είμαι μητέρα καθημερινά. Αλλά δεν είμαι καλή μητέρα καθημερινά. Απλώς ελπίζω ότι την επόμενη μέρα θα γίνω καλύτερη.

Έχω τέσσερα παιδιά και πάντα κάποιο από αυτά πάντα είναι στενοχωρημένο ή ανικανοποίητο. Η διάθεση τους ξαφνικά αλλάζει, παραπονιούνται, έχουν όρεξη για καβγά, ή γελάνε συνεχώς με τα ίδια αστεία. Έχω τέσσερα παιδιά με εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες και πρέπει να αποδεικνύω ότι είμαι καλή μαμά γι’ αυτά κάθε μέρα. Η πίεση είναι μεγάλη.

Αυτό που ονειρευόμουν από μικρή ήταν ν’ αποκτήσω παιδιά. Φαινόταν ένας όμορφος τρόπος να προχωρήσεις στη ζωή σου, να μεγαλώσεις και ν’ αγαπήσεις αυτό το μικρό πλασματάκι που βγαίνει από το σώμα σου, το δημιούργημα της αγάπης που προήλθε από σένα και τον σύντροφό σου.

Αυτό για το οποίο κανένας δεν με προετοίμασε είναι πόση προσπάθεια θα έπρεπε να κάνω για να μεγαλώσω τα παιδιά μου, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να αναρωτιέμαι αν πήρα τις σωστές αποφάσεις στην ζωή μου.

Είναι αλήθεια ότι το να είσαι μαμά σημαίνει ότι μαθαίνεις ν’ αγαπάς άνευ όρων. Όταν είσαι μαμά, νιώθεις το κάθε συναίσθημα πολύ πιο δυνατά, κάθε δευτερόλεπτο μέσα στη μέρα. Όταν είσαι μαμά, η χαρά της μητρότητας και η αίσθηση ότι τα κάνεις όλα λάθος είναι δύο αντικρουόμενα συναισθήματα που σε κατακλύζουν συνεχώς.

Η εμπειρία που είχα με το πρώτο μου παιδί είναι ίσως η πιο δύσκολη και με έχει «σημαδεύσει» συναισθηματικά. Η κόρη μου είναι κυκλοθυμική και ζωηρή, πανέξυπνη και εγκάρδια. Μπορεί να είναι ευγενική και ξαφνικά να αρχίσει να μιλάει απότομα. Έχει την ικανότητα να με κάνει να νιώθω ως η χειρότερη μαμά του κόσμου, αλλά παράλληλα αισθάνομαι ότι έχω φέρει στον κόσμο ένα εκπληκτικό παιδί.

Σκόπευα να κάνω δύο παιδιά, μετά αποφάσισα να μείνω μόνο στο ένα όταν κατάλαβα πόσο δύσκολη είναι η μητρότητα. Ωστόσο, η κόρη μου χρειαζόταν ένα αδελφάκι, γι’ αυτό αισθάνθηκα ότι ήταν υποχρέωσή μου να κάνω ένα δεύτερο παιδί. Μόνο ένα ακόμα. Τελικά, όμως, δεν αρκέστηκα στα δύο.

Ούτε μία μέρα δεν περνάει που να μην έχω άγχος. Δεν μοιάζω με εκείνες τις μαμάδες που παίζουν ανέμελες στο πάρκο με τα παιδιά τους. Μπορεί να φαίνομαι ήρεμη, αλλά στην πραγματικότητα είμαι πάντα αγχωμένη για την επόμενη φορά που θα πρέπει ν’ αντιμετωπίσω ένα απρόσμενο ξέσπασμα των παιδιών μου.

Παρατηρώ τις μαμάδες που δείχνουν να απολαμβάνουν κάθε στιγμή της μητρότητας. Μπορούν να πάνε για φαγητό ή για ταινία με το παιδί τους, χωρίς να παρουσιαστεί κανένα πρόβλημα! Πηγαίνουν βόλτα μαζί χωρίς ν’ ανησυχούν για πιθανό ξέσπασμά του μέσα στην μέση του δρόμου. Προσπαθώ να χαίρομαι για εκείνες, αλλά στην ουσία τις ζηλεύω.

Εγώ είμαι η μαμά που προσπάθησε να πάει για φαγητό με τον σύζυγο και την τριών μηνών κόρη της, η οποία όμως ήταν τόσο ατίθαση που το ζευγάρι από το διπλανό τραπέζι πρότεινε να την βγάζει εναλλάξ βόλτα έξω για να την ηρεμήσει. Ήθελα τόσο πολύ να έχω μία στιγμή ηρεμίας που επέτρεψα σε δύο ξένους να κρατήσουν την κόρη μου!

Οι μαμάδες υποτίθεται ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα: να πηγαίνουν στις συναντήσεις με τους δασκάλους, να καθαρίζουν το σπίτι, να έχουν χόμπι, να κάνουν τα πιο ωραία παιδικά πάρτι, αλλά και να παραμένουν θελκτικές για τους συζύγους τους. Υποτίθεται ότι όλες είμαστε χαρούμενες, πρόθυμες ανά πάσα στιγμή να ικανοποιήσουμε κάθε ανάγκη των παιδιών μας.

Υποθέτω ότι είμαι η μοναδική μαμά που δεν είναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Είμαι μια μαμά που παραδέχεται πως η μητρότητα δεν είναι τόσο εύκολη όσο πίστευε αρχικά. Κάποιες μέρες, δεν είμαι ούτε καν καλή μαμά. Κάποιες μέρες, νιώθω υπερβολική ζήλεια για τις μαμάδες κάνουν την μητρότητα να φαίνεται τόσο εύκολη. Δεν είμαι πάντα ευχάριστη και δεν έχω όρεξη να μιλάω σε όλους. Κάποιες μέρες, θέλω να «δίνω» πολύ λιγότερα στα παιδιά μου και να επικεντρωθώ στις δικές μου ανάγκες.

Ακόμα και έτσι, όμως, τα αγαπάω με τόση δύναμη που θα μπορούσε να εκτοξεύσει έναν πύραυλο μέχρι το διάστημα. Βλέπω το χαμόγελό τους και η καρδιά μου πάει να σπάσει από την αγάπη που νιώθω για εκείνα.

Αύριο, λοιπόν, θα είμαι η τέλεια μαμά- ή και όχι… Θα δείξει! Ό, τι και αν γίνει, θα πρέπει απλώς να το αποδεχτώ.»

Πηγή: huffingtonpost.com

– See more at: mama365.gr

Διαβάστε περισσότερα

Comments

comments

About author

No comments